ഉണ്ടിട്ട് എഴുന്നേറ്റ മനീഷ അവന്റെ പാത്രങ്ങളും പെറുക്കി കൊണ്ടുപോയി. പ്രവീണ്‍ കൈ കഴുകിയ ശേഷം ശക്തമായി മിടിക്കുന്ന മനസോടെ മുറിയില്‍ കയറി ഉലാത്തി. ആദ്യമായിട്ടാണ് കളിക്കാം എന്നവള്‍

“എന്തായാലും ഞാന്‍ പോവാ..നീ ആന്റിയോട് പറഞ്ഞേക്ക് ഞാന്‍ പോയെന്ന്” വേണു വേഗം അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. പ്രവീണ്‍ അവന്‍ പോയത് പോലും അറിയാതെ അങ്ങനെ നില്‍ക്കുകയായിരുന്നു. വേഗം

പതിനെട്ട് വയസ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ആണ് താന്‍ ആര്‍ക്കോ വഴിപിഴച്ചുണ്ടായ സന്തതിയാണ് എന്ന സത്യം മനീഷ അറിയുന്നത്. അതുവരെ താന്‍ സ്വന്തം അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും അനുജന്റെയും കൂടെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്

നമ്മുടെ കഥയിലെ നായകൻ ജോണി.ഒരു മലയാളി അമ്മക്ക് നീഗ്രോ അഛനിലുണ്ടായ മകൻ. ജോണിയുടെ അമ്മ നൈജീരിയ യിൽ നേഴ്സ് ആയിരുന്നു അവിടെ വച്ചു പരിചയപെട്ടതാണ് ജോസഫ് മ്പിയ

ഒരു സുഭ്രഭാതത്തിൽ എൻ്റെ അമ്മ എന്നെ ജന്മം നൽകി, പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ തിരുവല്ലയിൽ ഉള്ള അന്നത്തെ സായിപ്പിന്റെ ആശുപത്രയിൽ ഇന്ന് അത് തിരുവല്ല മെഡിക്കൽ മിഷൻ ഹോസ്പിറ്റൽ

റഹിം ഹാജി ടെ വീട് , അയാൾക്ക്‌ 15 വയസ്സ് ഉള്ളപ്പോൾ ബാപ്പയും ഉമ്മയും മരിച്ചു . പിന്നെ 3 അനിയന്മാരെയും ഒരു പെങ്ങളെയും അയാൾ ആണ്

പ്രിയപ്പെട്ട എഴുത്തുകാരാ താങ്കള്‍ ഈ കഥയ്ക്ക് ഇട്ട പേര് തുടക്കം എന്നാണ് പക്ഷെ ആ പേര് ഉപയോഗിക്കാന്‍ പറ്റില്ല കാരണം തുടക്കം [ne-na] എന്ന പെരില്‍ ഒരു